امیر حسین ثابتی نماینده تهران در مجلس شوای اسلامی اعلام کرد به دلیل قرارگیری کشور در شرایط جنگ، اینترنت بین الملل به این زودی ها برای مردم عادی وصل نخواهد شد!
ممنون آقای ثابتی که خیالمان را راحت کردی!. پس از ۶۵ روز از قطعی اینترنت برای ۹۰ میلیون ایرانی، در پی جنگ تحمیلی دشمن آمریکایی – صهیونیستی، شما اولین نفری بودی که با این صراحت، خیال یک ملت را از باز نشدن اینترنت برای ما مردم معمولی آسوده ساختی، تا دیگر چشم انتظار نباشیم. وگرنه ما همچنان با تست ویپیانهای مختلف و تایپ آدرسهای اینترنتی در گوگل باز هم خودمان را سرکار میگذاشتیم که شاید فرجی شود.
بر خلاف گفته های سایر مسئولین، خصوصاً وزیر ارتباطات و سایر افزاد دولتی و غیر دولتی مرتبط و غیر مرتبط با مقوله امنیت و ارتباطات که وعده میدادند، تنها یک نفر پیدا شد و با این صراحت کلام، به ما فهماند که این دفعه با دفعات قبل فرق میکند و باید با اینترانت ملی بیمحتوا و کند داخلی خو بگیریم و یا پولدار باشیم تا از رانت اینترنت پرو بهره ببریم!
فقط چند سوال وجود دارد که سوال همه مردم است و بهتر است به آن پاسخ دهید:
اول– چگونه است که اینترنت درست از ساعات اولیه جنگ قطع شد، اما آمار لحظه ای و فیلم اصابتها در شهرهای ایران، تا آخرین روز در رسانه های معاند پخش و منتشر شد؟ چه کسانی فیلترشکنهای فعال را با وجود برقراری اینترنت قطرهچکانی ارائه دادند و میفروختند؟ اگر اینترنت برای افراد خاص و سیمکارتهای مشخصی فعال بوده و مابقی مسیر فایروال و پورتها مسدود شده، چگونه فیلترشکنها و کانفیگهایی وجود داشته که کار میکرده؟ کدام دیتاسنترها اینترنت بینالملل در اختیار داشتند و احتمالاً تونلینگ اتفاق افتاد؟
دوم– چگونه اینترنت قطع شد، اما خیلی ها هرگز دسترسیشان قطع نشد و اینترنت پرسرعت در اختیار داشتند؟ چه کسی و با چه انگیزهای اجازه داد، جز سران و مسئولین مرتبط با اداره جنگ و دیپلماسی، دیگرانی که حتی هیچ مسئولیتی ندارند و صرفاً از آنان به فعال رسانهای، مذهبی و یا سیاسی یاد میشود، اینترنت سفید داشته باشند و آزادانه توییت بزنند؟ توییتهای به زبان فارسی افراد ناشناس و مجهول الهویه چه دردی از ما کم میکند؟چقدر در سرنوشت جنگ و دفاع از کشور تاثیر داشته است؟ حقیقتاً جز توییتهای وزیر امور خارجه و دکتر قالیباف و فرماندهان نظامی همچون سردار موسی و …، کدامیک از توییتهای افراد غیر در نمایش قدرت نظامی، دفاع از کشور و محکومیت جنگ تحمیلی و کشنار ناجوانمردانه مردم ایران تاثیر گذار بودند؟
سوم – مگر جنگ فقط برای ایران رخ داده و جنگ داحلی است که در بین دست کم ۱۰ کشور درگیر در جنگ تنها اینترنت بینالملل در داخل ایران قطع میشود؟ چرا مردم این کشورها جز محدودیت های مقطعی و یا برخورد با متخلفین (منتشرکنندگان فیلم و عکس) با قطعی کامل اینترنت مواجه نمی شوند؟و اگر بنا به مصلحتهای امنیتی و نظامی بوده که همین هم هست، چرا پس از پایان جنگ و برقراری آتشبس و با گذشت بیش از ۲۵ روز هنوز اینترنت قطع است؟
چهارم– بله، امنیت کشور در دوران جنگی از هرچیز دیگری مهمتر است و حتماً در زمان حملات به کشور لازم بوده که اینترنت کنترل شود. نه فقط من، بلکه آحاد جامعه این را میداند و میپذیرد، اما ما تنها کشور جنگ زده عالم نیستیم، در روسیه، اوکراین، لبنان، غزه و … جنگ وجود دارد. اما اینترنت هم برقرار است! حتی اگر در برخی کشورها اینترنت را به صورت مقطعی قطع کنند، زمان به این طولانی و بیهدف نبوده است. صادقانه بگویید حال که کشور در عادیترین حالت پس از جنگ قرار دارد، زندگی در جریان است، آسمان کشور امن است و پروازها برقرار!، چه دلیلی وجود دارد که باز هم با این غلظت از عدم باز کردن اینترنت سخن میگویید؟
پنجم– همانگونه که گفته شده، اینترنت قطع شده تا دشمن سوء استفاده نکند. بگذریم که آنطرف حتی در زمان قطعی اینترنت تمام بهرهبرداریاش را کرد. حال با فروش میلیونی اینترنت طبقاتی به نام اینترنت پرو، چگونه ضمانت میکنید افرادی که اکنون به اینترنت سفارشی بدون فیلتر وصلند، سوء استفاده نکنند؟ مگر نمی گویید شرایط جنگی است؟ چگونه اینترنتسفیدِ فروشی را مجاز کردید؟ الان که آشکار شد اپراتورها و یا عاملان آنها در فروش این نوع اینترنت تخلف کردند و هرکسی پول داده به اینترنت جهانی وصل شده، امنیت به خطر نیفتاده است؟ از کجا میدانید و چگونه تشخیص میدهید چه کسانی و چگونه از این رانت ناخواسته بهره میبرند؟ اگر یک نفر در زمان جنگ فیلم و عکس تهیه کرده باشد و حالا آنها را بفرستد، چگونه تشخیص میدهید؟
بپذیریذ که خطا کردید! اینترنت یا برای همه یا برای هیچکس، اصل عدالتی بود که نادیده گرفته شد. فروش اینترنت بیفیلتر به نام تجارت،تحقیق و … عملاً یک طرح اشتباه و مفسده خیز بود که رئیس قوه قضائیه نیز به درستی به آن واکنش نشان دادند. از کافینت گرفته تا باشگاه ورزشی و مزون این مدل اینترنت را به پولدارها میفروشند و ما آدمهای معمولی جامعه، انگشت حیرت بر دهان گرفته و تنها نظاره میکنیم. نظرتان در این مورد چیست؟
ششم– به خوبی می دانید تمام دولتهای اخیر در بحث کسب و کار و ایجاد شغل ناتوان و فشل بودند. حتی دولت مرحوم رئیسی هم که وعده یک میلیون شغل در سال را داده بود، نتوانست در این امر موفق باشد!. حال که مردم این کشور با تکیه بر توان خود و با استفاده از ابزارهای موجود و با تکیه بر اینترنت کسب و کار خودشان را راه انداختهاند و با قطعی نزدیک به ۳ ماه در طول یک سال گذشته کسب و کارشان نابود شده و درامدشان به صقر رسیده، شما به عنوان نماینده مجلس و همکارانتان چه تدبیری برای جبران خسارت این افراد اندیشیدهاید؟ خیلیها ضررهای میلیونی دیدهاند و اکنون به قرض و نزول گرفتن رسیدهاند. شما چی؟ از دی ماه تا به امروز حقوقتان را گرفتهاید؟ کم و کسری که ندارید انشالله؟
هفتم– وارد اعداد و ارقام خسارتهای روزانه قطع اینترنت و نفرات بیکار شده از این بحران نمیشوم، اما به عنوان آخرین بخش، به نظر شما جنگ چه زمانی تمام میشود؟ توافق میشود؟ درگیری ادامه پیدا میکند؟ و یا در این وضعیت بلاتکلیف میمانیم؟ میخواهم بدانم اگر هر سناریویی جز پایان جنگ پیش رویمان بود، برنامه حاکمیت و نهادهای امنیتی برای ادامه زندگی و معیشت صدها هزار نفر که به صورت مستقیم و غیرمستقیم به اینترنت گره خورده، چیست؟ قرار است به همه اینترنت پرو بدهیم؟ به آن زن سرپرست خانوار که صنایع دستی تولید میکرد و میفروخت و الان حتی پول کرایه خانه را هم تدارد، اینترنت پرو ۲ میلیون تومانی (تازه اگر بخت یارش باشد) بفروشیم؟ شاید این روند تا ۶ ماه دیگر ادامه داشت؟ باید ۶ ماه دیگر به اسم اینترنت بینالملل بسته بخرند و به صورت تمام بها در روبیکا فیلمهای تکراری و مزخرفات زرد بازنشر شده اینستاگرامی را ببینند و سرگرم شوند؟ این برایشان نان و آب میشود؟
پ ن:
حتماً صلاح کشور و ملت بر این امر استوار است که در برابر تجاوزات دشمن خبیث و خونخوار آمریکایی – اسرائیلی، از حاکمیت و کیان کشور حمایت کنیم. در خیابان و در هر فضای دیگری پشتیبان و حامی قوای نظامی، امنیتی و سربازان و ایثارگران اسلام و انقلاب باشیم. و در این برهه حساس اگر سخت میگذرد که حتماً چنین است، زبان بر دهان گرفته و خدایی ناکرده با نقد نابجا و ناصواب امنیت ملی را خدشه دار نکنیم و سکوت کنیم. من نیز سکوت کردهام. مدتهای بسیاری است که سکوت کردهام. رسانه ما هم مانند خیلی از کسب و کارها آسیب و خسارت بسیاری دیده است. خدا را شکر که از هیچگونه رانت و تبعیضی هم برخوردار نیستیم. هرگاه که مردم معمولی جامعه اینترنت داشتند، ماهم از همان بهره بردیم و به هیچ کجا درخواستی ندادیم. میتوانستیم، اما نکردیم و نخواهیم کرد. خسارتهایی که به این رسانه وارد شده است، شاید با بازگشت شرایط به حالت عادی، ماهها و سالها زمان ببرد تا جبران شود، در برابر امنیت و آرامش کشورمان ایران چیز مهمی نیست. بنابراین هرگز دغذغه شخصی برای نوشتن این گزارش مطرح نیست.
اما این موضوعات، سوال همه مردم است. پرسشهاییکه کسی تا به حال به آن نپرداخته و شوربختانه مسئول و سخنگوی مشخصی نیست که به آنان پاسخ درست و قانع کننده بدهد. وزیر ارتباطات و بدنه دولت مخالف قطعی اینترنت است، نماینده مجلس نظر غیر فنی و ناقص میدهد. مجریان و کارشناسان سیما که خود را همه کاره کشور میدانند و نظرات متناقض میدهند. ایکاش! کسی پیدا شود و در یک گفتگوی صریح به سوالات مردم پاسخ دهد و اگر دلیل منطقی و برنامه جبرانی برای رفع دغدغه و مشکلات مردم در این زمینه وجود دارد، کاملاً شفاف توضیح دهد و جامعه را اقناع کند که اکنون بودن اینترنت بینالملل با خسارتها و مضراتی همراه است و صلاح مردم در این است. اینکه مردم را به اینترنتملی و شبکههای اجتماعی بیکیفیت و کند داخلی حواله بدهیم، هم مسئولان آگاه و متخصص و هم آقای ثابتی می دانند نه چاره کار است و نه برای مردم خوشایند.
خداوند به همه امور واقف است
مهدی سوری
دیدگاهتان را بنویسید