اختصاصی رسا نشر – مهدی سوری : روزی نیست که در لابلای خبرها و مطالب گوناگون اجتماعی، سیاسی و حتی حوادث مختلف بحث فضای مجازی و شبکه های اجتماعی به میان نیاید. موضوع بسیار با اهمیت و نیازمند به کارشناسی دقیق و در مقابل مواضع سخت ، توام با قهر و خالی از هرگونه تأمل و پشتوانه!!!
دست کم در میان افراد و مسئولین دو نگاه وجود دارد، نگاه اول نگاهیست که عمدتا با فضای مجازی مخالف هستند و خواستار قلع و قمع این فضای بوجود آمده می باشند! ضررش را بیشتر از نفعش می دانند و حتی حق انتخاب جامعه برای داشتن یا نداشتنش را هم برای مردم قائل نیستند. الیته همین طیف اصولاً مواضع و بیانات خود را از طریق همین شبکه های اجتماعی به سمع مخاطبین خود می رسانند و معلوم نیست زمانیکه این فضا برچیده شود، خود این افراد چه خواهند کرد؟؟
نگاه دوم که نگاه منطقی تری به فضای مجازی و شبکه های اجتماعی دارد، اعتقاد بر کنترل و نظارت دارد آن هم از طریق فرهنگ سازی و ایجاد شبکه های اجتماعی بومی . برخلاف نگاه اول که اعتمادی به مردم ندارند ، گروه دوم بنا را بر اعتماد بر مردم نهاده اند و می گویند مردم خودشان عقل و شعور دارند و می دانند چه چیزهایی بد است و چه چیزهایی خوب!
با این حال اگر مسئولین توانستند در دهه ۶۰ جلوی گسترش ویدئو و در دهه هفتاد و هشتاد جلوی همگانی شدن ماهواره را بگیرند، قطعاً می توانند مانع از فعالیت شبکه های اجتماعی شوند. که مسلماً پاسخ نه است. پس راهکار سالم سازی فضای مجازی چیست؟ و اصلاً چرا باید فضای مجازی کنترل شود؟؟ و آیا اینکه بخواهیم جامعه را در این فضا کنترل کنیم ، نقض حریم خصوصی افراد به شمار نمی رود؟؟
پاسخ این سوالات و بیشتر از آن در بخش دوم تقدیم می گردد.
پایان بخش اول
۲ دی ۱۳۹۶ – مهدی سوری