محسن شایانفر تهیهکننده تلویزیون اظهار کرد: تأثیرگذاری در عرصه فرهنگ با مقدماتی اتفاق میافتد که ممکن است هر عملکردی که داریم و چشماندازی که تعیین میکنیم چند سال بعد نتایجش نمایان شود و محصول اقدامات فرهنگیمان در این زمان را سالها بعد ببینیم؛ همانطور که اقدامات مدیرانی چون شهید لاریجانی و آقای ضرغامی در صداوسیما ثمرهاش سالها بعد دیده شد اما متأسفانه صداوسیما پس از دوران آقای ضرغامی به سمت سقوط رفت.
به گزارش ایلنا، شایانفر تصریح کرد: مسیر رو به افول صداوسیما در دوران آقای علیعسگری آغاز شد و بیشترین سقوط را در دوره اخیر دیدیم. در این دوران تلویزیون هم در جذب مخاطب ضعیف بود و هم آداب و ویژگیهای یک رسانه قدرتمند را از دست داد و تبدیل به رسانهای ضعیف شد که فکر میکنم اکثریت مردم تمایلی به دیدن برنامههای جدیدش ندارند و این برای رسانه ملی اتفاقی تأسفبار است.
وی افزود: مدیران فعلی تلویزیون بر خلاف دوران مدیریت آقای لاریجانی که تقویت قدرت رسانهای تلویزیون در اولویت بود، پرداختن به شعارهای سیاسی مطلوب اقلیتهایی را در نظر دارند که به آنها علاقهمند هستند و حمایت از آنها را اولویت اصلی تلویزیون قرار دادهاند. مخاطب برای مدیران فعلی هیچ اهمیتی ندارد و همین مسئله باعث شده که مخاطب را به سمت شبکهها و رسانههای خارجی هدایت کنند. به همین دلیل که میبینیم در همین دوران شبکههای خارجی فارسی زبان رشد کردند و در جذب مخاطب از تلویزیون ما پیش افتادند.
این تهیهکننده در ادامه گفت: اینکه شبکههای ماهوارهای در دوران مدیریت فعلی صداوسیما رشد کردند صرفاً یک ادعا نیست، به آمار و نمودارها رجوع کنید متوجه این واقعیت خواهید شد. در دوران ریاست آقای علیعسگری شاهد آغاز کوچ تهیهکنندگان و هنرمندان قدیمی و با تجربه تلویزیون از این رسانه به پلتفرمهای نمایش خانگی بودیم که این روند تا امروز ادامه پیدا کرد در حالیکه هر تهیهکننده یا هنرمندی که سالها در این رسانه کار کرده، سرمایه تلویزیون به حساب میآید و کنار رفتن آنها نابود کردن سرمایه است. وقتی یک برنامهساز یا کسی که سریالهای پرمخاطب ساخته به پلتفرم میرود، مخاطبان را هم با خود به همان جا میبرد و تلویزیون باید تمهیدی برای این مسئله داشته باشد که متأسفانه هیچ تمهیدی نداشته و امروز اگر به رسانه ملی مراجعه کنید با تهیهکنندههای ۲۴ – ۲۵ساله مواجه میشوید.
تهیهکننده مجموعه تلویزیونی «ملکوت» اظهار کرد: امروز همچنان سریالهای قدیمی تلویزیون هستند که مخاطب جذب میکنند، مدیران تلویزیون باید بدانند با ساخت فصل دوم و سوم سریالهای قدیمی نمیتوانند به موفقیت برسند، سفارش پرداختن به موضوعات به شکلی شعاری نمیتواند در مخاطب تأثیری بگذارد، اینکه تأکید کنید سریالها باید از ظلم دوران پهلوی بگویند یا حتماً باید سریالها به ظلم آن دوران اشارهای داشته باشند صرفاً دلیل موفقیت شما در پرداختن به مفاهیم مدنظر نیست. من این نوع پرداختها را اشتباه میدانم و معتقدم که مخاطب نباید در آثار نمایشی تا این حد با شعار روبرو شود، این کارها نوعی آدرس اشتباه دادن است و مطمئناً شعارزدگی آثار برای مردم دلچسب نیست. این ضعفهای اساسی است که تلویزیون را تا این حد ضعیف کرده و حداقل ۷ یا ۸ سال نیازمند عملکردی مطلوب هستیم تا بتوانیم به روزهای قبل برگردیم و مردم دوباره مخاطب تلویزیون شوند.
وی افزود: باید از شعارزدگی فاصله بگیریم، مردم ارتباطی با شعار برقرار نمیکنند. زمانی که من سریال «حکایتهای کمال» را میساختم از تیمی حرفهای استفاده کردم و در فصل اول ما برای پرداختن به موضوعات انتقادی نسبت به دوران پهلوی و نشان دادن اضمحلال ساواک به چند نشانه در سریال اکتفا کردیم و سریال بسیار مورد استقبال قرار گرفت و مطمئناً در تأثیرگذاری نسبت به واقعیتهای آن دوران بسیار تأثیرگذار بود اما در فصل دوم پرداختن به موضوعات سیاسی در اولویت قرار گرفت و از همان ابتدا قصه کاملاً سیاسی شد و از واقعیت فاصله گرفت و دیگر مخاطب هم با آن حجم از شعار ارتباط برقرار نکرد.
شایانفر تأکید کرد: برای رشد کیفی سریالها باید به این نکته توجه داشته باشیم که مهمترین عنصر فیلمنامه است، ما در آثارمان باید تفریح و سرگرمی را مدنظر داشته باشیم، هر اثر نمایشی باید حاوی ویژگیهایی باشد که مردم را سرگرم کند و همه اقشار با آن ارتباط برقرار کنند. متأسفانه با بیاطلاعی مدیران از ملزومات اساسی آثار نمایشی امروز سرگرمکننده بودن آثار اصلاً در اولویت نیست بلکه دنبال کردن یک سری شعار در اولویت قرار گرفته است، در حالیکه اگر شما مخاطب را سرگرم نکنید و اثر جذابی نسازید، کسی برنامهتان را نمیبیند که متوجه آن شعارها شود. باید سیاستگذاریها تغییر کند، مدیران تلویزیون باید به این نکته توجه داشه باشند که شبکههای تلویزیون با هم متفاوت هستند، امروز همه شبکههای تلویزیون شبیه هم شدهاند و همه برنامهها هم مثل هم هستند. رقابت در بین شبکهها که یکی از جذابترین اتفاقات گذشته در رسانه ملی بود امروز از بین رفته و همه چیز در یک مجموعه شکل میگیرد و بین شبکهها پخش میشود و طبیعتاً وقتی رقابت از بین میرود کیفیت هم به مرور کاهش پیدا میکند.
تهیهکننده سریال تلویزیونی «خسته دلان» در پاسخ به پرسشی درباره جوانگرایی در تلویزیون، گفت: من مخالف جوانگرایی نیستم اما این کار در حوزه فرهنگ باید با دقت انجام شود. جوانان به دلیل تجربه کم معمولاً بسیار مطیعتر از افراد باتجربه هستند اما فردی که با تجربه باشد مطمئناً سیاستهای غلط مدیر را اجرا نمیکند یا با مدیر بحث خواهد کرد ولی جوانان کم تجربه اینگونه نیستند. بنابراین من با این نوع جوانگرایی مخالف هستم که استفاده از جوانان فقط به منظور استفاده از افراد مطیع باشد تا مبادا مدیر با مخالفتی مواجه شود.
وی افزود: مدیریت فرهنگ اتفاقاً نیازمند پختگی و افراد باتجربه است، اینکه به نام جوانگرایی داماد و خواهرزاده و دیگر اقوام را در سمت مدیر قرار دهید نمیتواند منجر به عاقبت مطلوبی برای آن مجموعه شود.
شایانفر در پایان تصریح کرد: ما سالها به روش مدیریت در سازمان صداوسیما اعتراض کردیم و کسی این اعتراضات را جدی نگرفت. زمانی که ما سریال «ملکوت» را میساختیم مدیران تلویزیون به سریال اهمیت میدادند و برای تولیدکنندگان آثار ارزش قائل بودند و همواره هنرمندان را تشویق میکردند و یک تعامل بسیار خوب بین هنرمندان و مدیران وجود داشت و ما انگیزه میگرفتیم. در زمان ساخت مجموعه «حکایتهای کمال» آنقدر انگیزه داشتم که با کمترین هزینه دکورهایی در شهرک سینمایی ساختیم که حتی در سریالهای دیگری هم مورد استفاده قرار گرفت، اگر این انگیزهبخشی نبود ما هم تا این حد دلسوزانه کار نمیکردیم. مدیران همواره پیگیر کار بودند و دغدغه داشتند اما الآن دغدغهها تغییر کرده و اولویتهای دیگری مدنظر هستند.
