در این هیأت دختران دلنوشتههایی را برای امام حسین علیهالسلام نوشته و در انتهای مراسم داخل ضریحی نمادین میاندازند.
نقاشی هنرمندانه از لحظه شهادت امام حسین علیه السلام در محاصره کوفیان و لشکر یزید – ظهر عاشورا را ببینید. منبع: نسیم آنلاین
روزنامه کیهان نسبت به برخی مداحیها در ایام محرم اعتراض کرده و با تشبیه آنها به کنسرت مدعی شده که این سبک عزاداری زیر سر دشمن است!
به گزارش سینما اعتماد، روزنامه کیهان نسبت به برخی مداحیها در ایام محرم اعتراض کرده و با تشبیه آنها به کنسرت مدعی شده که این سبک عزاداری زیر سر دشمن است!
به نقل از کیهان، دشمنی که یک روز به دست نوکر مزدورش رضاخان حجاب و برپایی محافل عزاداری سیدالشهدا را ممنوع کرده بود و در نهایت سیلی سختی از این مردم اهلبیتی و انقلاب اسلامی خورد، اکنون ایجاد شبهات مختلف اعتقادی و پمپاژ پرحجم آن در شبکههای اجتماعی و مجازی، تلاش برای ایجاد جاذبهها و سرگرمیهای پوچ همجنسبازی، سینمای بیمحتوا، موسیقیهای ناسالم و منتهی به انحراف، ترویج سبک زندگی غیراسلامی از جمله تبلیغ و ترویج پرحجم بیحجابی و برهنگی و… را برای دور کردن جوانان و نوجوانان ما از گرایش به مکتب عاشورا و محافل و مجالس مذهبی در برنامهریزیهای خود قرار داده است.
از سوی دیگر تبلیغ اینکه جوانان در کشورمان نسبت به دین و ارزشهای اسلامی بیاعتنا شدهاند نیز بخش دیگی از پروپاگاندای غرب و رسانهها و شبکههای اجتماعی در خدمت غرب است.
این روزنامه در ادامه نوشته است: اینکه تلاش میشود در برخی محافل به جای عرضه معارف ناب و بیان راه و رسم انسانساز مکتب اهل بیت علیهمالسلام، یا به جای ترویج اشعار پرمغز و حماسی و تربیتی، جوانان هیئتی به موسیقی و آهنگ و فلان سبکِ سبُک در مداحی و اشعار سطحی کم محتوا و تصویرپردازیهای آنچنانی و چشمگیر شبیه کنسرت سرگرم شوند.
یا اینکه در برخی محافل به جای بیان مسائل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، بینالمللی و منطقهای یا پاسخ به شبهات اعتقادی پمپاژ شده، بیان این موضوعات و مسائل روز عیب شمرده شود و همه چیز منتهی به ظاهر عزاداری شود میتواند نشانههایی نگرانکننده از تلاش دشمن برای تغییر مسیر و ذائقهها در هیئتها و مجالس مذهبی باشد. موضوعی که هوشیاری خطبا، مداحان، شعرای آئینی و عزاداران را میطلبد.
در همین حال، پلیس سوئد اعلام کرده که مجوز برگزاری تجمعی را صادر کرده است که برگزارکننده آن قصد دارد در عید قربان، قرآنی را در نزدیکی مسجد اصلی استکهلم بسوزاند.
خانمی در خیابان از ترس ماموران یا دوربین حجابش را میگذارد و بعد جای دیگر که دوربین یا مامور نباشد، حجابش را برمیدارد، این که دین و حجاب نشد؛ بنابراین به نظرم این روش نفاق پروری است.
در واقع ما از جامعه یک چهره بیرونی در برابر حکومت و یک چهرهای در خلوت به دور از حکومت میسازیم. اصولاً در بین فقها هیچ کس نگفته امر به معروف و نهی از منکر را با جبر، زور و تهدید بین مردم جا بیندازیم. این روش به نظر من روش درستی نیست و نتیجه معکوس دارد.
به هر حال باید این موضوع را در اختیار مردم بگذارند و در ادامه مردم را نصیحت و اندرز دهند؛ باید روش را تغییر دهند و احکام اسلام و شریعت را با جبر، زور و تهدید در جامعه تبلیغ و ترویج نکنند.
اگر مشکلات اقتصادی مملکت حل شود، بقیه مسائل حل میشود. یعنی به جای اینکه به مشکلات اصلی بپردازند، به مسائل فرعی مشغول هستند. مشکل کشور گرانی، تورم و اقتصاد است. اگر این را درست کنند، به نظر من باقی مسائل حل میشود. حجاب را به خود مردم بسپارند و مسائل دولتی و ریشه ای را حل کنند.
یعنی به مردم بگویند اسلام میگوید حجاب داشته باشید. وقتی نماز و احکام دین را به عهده خود مردم میگذارید، چرا درمقوله حجاب با قوه قهریه برخورد میکنید؟ این هم همانطور است.
میشود کسی را با شمشیر به زور نمازخوان کرد؟ نماز را خود طرف باید بخواهد که بخواند. هر چیزی که در مسائل اخلاقی به سمت اجبار و تهدید رفته است، تبدیل به نفاق میشود.
از نکاتی که در ماه رمضان برای حفظ سلامتی بسیار مهم است، مراقبت از مقدار غذای مصرفی است. باید به خوراکی هایی که باعث پر شدن شکم می شوند، از جمله آجیل و شیرینی های سنتی بیشتر از حد مصرف نکرد. همچنین باید غذاها را با فواصل مناسب و به مقدار کافی مصرف کرد. قاعده عمومی برای رسیدن به این هدف این است که روزانه دو وعده غذای کامل مصرف شود؛ یک وعده در آغاز شب یعنی بعد از شکستن روزه، و یک وعده در بهترین فرصت برای تقویت بدن، که سحری نام دارد.
برای رعایت سلامت در ماه رمضان، باید در مدت روزه داری از هرچیزی که سلامت بدن را به خطر می اندازد، خودداری کرد. باید به مواد آرومازینی و ادویه های فراوان بیشتر توجه کرد و در مورد میزان مزمن مصرف آنها هشدار به خود داد. نوشیدن مقدار کافی آب نیز بسیار مهم است؛ چرا که آب به عنوان یک عنصر مهم در حفظ سلامت مغز و بدن استفاده می شود. همچنین برای جلوگیری از افتادن شوگر خون باید در صفحه بالای خودداری از مواد شیرین و کربوهیدراتی انجام دهیم.
با وجود اینکه رمضان ماهی مبارک و دارای فضیلت بی شماری است، اما در صورت عدم رعایت اصول سلامت، به مشکلات بیشتری مواجه خواهیم شد. یکی از روش هایی که به حفظ سلامت بدن کمک می کند در ماه رمضان، توجه به ورزش است. اما باید به این نکته دقت کنیم که ورزش های سنگین در صفحه ناحیه عمومی جای ندارد. کوهپیمایی، پرورش اندام و سایر فعالیت های روزمره می توانند در تقویت بدن و سلامتی کمک کنند.
روزه داری باعث تصمیم گیری دقیق لذت بخشی برای بدمین است. ولی باید بدانید هرگز نباید خودتان را به مرزهایی مانند نارسایی و چسبیدن به گذشته فشار دهید. رهایی از آینده نیز نشان دهنده قدرت شما است. برای حفظ سلامت بدن، باید به تعادل خود در زمان روزه داری توجه کنیم و با انجام استراحت کافی، مرحله به مرحله به سمت پایان ماه رمضان برویم.
در نتیجه، مراقبت از سلامت در ماه رمضان امری مهم است که نه تنها برای حفظ سلامتی بلکه برای به دست آوردن فوایدی که ماه مبارک رمضان برای بدن به همراه دارد، اهمیت دارد.
«حاجقاسم پرورش اندام کار میکرد. بدن خوشفرم و بازوهای ستبری داشت. آن روز شلوار گشاد و پیراهن آستینکوتاه تنگ پوشیده بود. موهای مجعد. برای کار در سپاه خیلی پوشش مناسبی نداشت. به این فکر کردم که چرا امثال این فرد باید در سپاه باشند؟ برای همین در گزینش او را رد کردم!»
روزنامه همشهری نوشت: «غلامرضا کرمی، مسئول مرکز پژوهش و نشر آثار ستاد بازسازی عتبات است و آشنایی دیرینهای با سردار سلیمانی دارد و خاطره ردکردن او در گزینش سپاه را تعریف میکند:
«شهید سلیمانی را از همان اوایل دهه ۶۰ میشناختم. بار اول که برای گزینش سپاه آمده بود او را دیدم. حاجقاسم پرورش اندام کار میکرد. بدن خوشفرم و بازوهای ستبری داشت. آن روز شلوار گشاد و پیراهن آستینکوتاه تنگ پوشیده بود. موهای مجعد. برای کار در سپاه خیلی پوشش مناسبی نداشت. به این فکر کردم که چرا امثال این فرد باید در سپاه باشند؟ برای همین در گزینش او را رد کردم! البته من مسئول سؤالکردن بودم. نزدیک به یک ماه تلاش کرد اما پذیرش نمیشد. تا اینکه با یکی از دوستانش صحبت کرده بود. پیگیری کردند که مشکل تأیید او چیست؟ ما هم گفتیم ظاهرش موجه نیست. مسئله در شورای فرماندهی مطرح شد که مورد اعتراض فرمانده وقت قرار گرفت و تأکید شد که نباید این سختگیریها باشد. نیروهای شایسته باید جذب شوند.
حاجقاسم مرد تیزهوشی بود طراح عملیات بود. نیروهای دوروبرش هم بازوی عملیات بودند.
او جملهای دارد «همان اول که با عراقیها درگیر شدم پی بردم شکستپذیر هستند.» در جنگ با آمریکاییها هم همین حرف را زد. او شهید زنده بود. میگفت اگر کسی میخواهد شهید شود باید شهید باشد. حاجی خانه خودش را وقف حضرت زهرا(س) کرده بود.
توسلاتش بیشتر به خانم بود. در خلوت خودش همیشه روضه میخواند. صدای خوبی هم داشت. وقتی خبر شهادت او را شنیدم دنیا روی سرم خراب شد.»
آیتالله ناصر مکارم شیرازی: در این قانون مهم اسلامی که درباره محاربان وارد شده، چون نحوه این جرم و جنایت بسیار متفاوت است و همه محاربان مسلماً یکسان عمل نمی کنند و یکسان نیستند، طرز مجازات آنها نیز متفاوت ذکر شده است.
آیتالله ناصر مکارم شیرازی، از مراجع تقلید دربارهی اینکه «کدام یک از چهار گزینهی موجود برای مجازات فردی که به «محاربه» محکوم شدهاست، در صورتی که مرتکب قتل نشده باشد باید از سوی قاضی تعیین شود؟» گفت: همهی محاربان مسلماً یکسان عمل نمیکنند و یکسان نیستند، طرز مجازات آنها نیز متفاوت ذکر شده است. مجازات باید به تناسب کاری که محارب انجام داده است باشد.
این مرجع تقلید در پاسخی تفصیلی به پرسشی دربارهی حد محاربه اظهار داشت: آیا مجازاتهای چهارگانه [محاربه] جنبه تخییری دارد؟ یعنی حکومت اسلامی هر کدام از آنها را درباره هر کسی صلاح ببیند اجراء میکند، و یا متناسب با چگونگیِ جرم و جنایتی است که از آنها سر زده است؟ یعنی اگر افراد محارب دست به کشتن انسانهای بی گناهی زدهاند، مجازات قتل برای آنها انتخاب می شود. اگر اموال مردم را با تهدید به اسلحه بردهاند، انگشتان دست و پای آنها قطع می شود. اگر هم دست به آدم کشی و هم سرقت اموال زده باشند اعدام می شوند و جسد آنها برای عبرتِ مردم، مدتی به دار آویخته میشود. و اگر تنها اسلحه به روی مردم کشیدهاند بدون این که خونی ریخته شود و یا سرقتی انجام گیرد، به شهر دیگری تبعید خواهند شد؟ شک نیست که معنی دوم، به حقیقت نزدیک تر است، و این مضمون در چند حدیث که از ائمه اهل بیت(علیهم السلام) نقل شده، به چشم می خورد.
در ادامهی این پاسخ که در پایگاه اطلاعرسانی این مرجع تقلید در دسترس است آمده است: درست است که در پارهای از احادیث اشاره به مخیّر بودن حکومت اسلامی در این زمینه شده است ولی با توجه به احادیث سابق منظور از تخییر، این نیست که حکومت اسلامی از پیش خود یکی از این چهار مجازات را انتخاب نماید و چگونگی جنایت را در نظر نگیرد؛ زیرا بسیار بعید به نظر میرسد که مسأله کشتن و به دار آویختن، همردیف تبعید بوده باشد، و همه در یک سطح.